17/11/14

Unha enquisa certifica un apoio case unánime a que o Monte Pindo sexa Parque Natural

Sección |
Enquisa de Sondaxe sobre o apoio ao Parque Natural
O xornal La Voz de Galicia divulgou onte os resultados da enquisa Ómnibus de Sondaxe feita a habitantes na provincia da Coruña na que preguntou específicamente polo apoio da cidadanía á proposta de que a Xunta declare o Parque Natural do Monte Pindo, concluíndo que o apoio é practicamente unánime. Preto do 75% das persoas que participaron no sondeo apoian abertamente a iniciativa, é dicir, 3 de cada 4 están dacordo ou moi dacordo. O resto ou ben amósase indiferente ou ben non contesta, mentras que o 0,0% está expresamente en desacordo.

O estudo ordena os datos estatísticos a nivel das distintas delegacións con que conta a Voz: Carballo, Barbanza e Santiago. O índice de persoas partidarias de declarar o Monte Pindo como Parque Natural é maioritario en cada unha desas divisións territoriais. En canto á estruturación sociolóxica deste apoio, é na xente nova onde se atopa un apoio máis decidido a esta declaración, o que supón que un 85% dos enquisados menores de 45 anos coñecen e valoran positivamente a proposta, porcentaxe que se reduce ao 62% entre a xente maior de 55 anos.

Os resultados constatan que a negativa da Xunta a iniciar dunha vez a tramitación do Parque Natural, tal e como lle veñen pedindo desde hai catro anos Concello de Carnota, comunidades de montes e 169 entidades de todo tipo, obedece exclusivamente a unha falta de vontade política, dado que na sociedade non existe ningunha reticencia a que esta medida se leve a cabo.

O estudo tamén revela que o Olimpo Celta é o espazo natural máis coñecido da comarca, o terceiro na provincia

Outro dos datos sorprendentes da enquisa é cando os enquisados responden sobre os espazos naturais que máis coñecen e valoran. Cun 14,5% o Monte Pindo irrumpe como terceiro espazo natural máis coñecido da nosa provincia, só por detrás dos dous parques naturais que existen a día de hoxe, o de Fragas do Eume (41,4%) e o das Dunas de Corrubedo (18,1%), que sendo o espazo natural con máis visitas do País só é 4 puntos máis coñecido que o macizo carnotán, que se coroa asi o espazo máis coñecido e valorado da comarca, moi por diante de outros sitios tan espectaculares coma os cantís da Costa da Morte e Cabo Fisterra (6,1%), penedos de Pasarela (2,3%), Verdes (2,7%) ou a propia fervenza do Ézaro (4%).

O estudo certifica o éxito da Asociación Monte Pindo Parque Natural no seu obxectivo estatutario de divulgar o Olimpo Celta a toda a sociedade, de tal xeito que a día de hoxe case se situou no nivel de coñecemento e valoración dos parques naturais consolidados que reciben millóns de euros cada ano para, entre outras cousas, dalos a coñecer. Noutras palabras, no Monte Pindo logrouse de balde o que noutros lugares custa centos de miles de euros a todos os galegos e galegas. Isto da boa fe da importancia de que exista sociedade organizada entorno aos nosos espazos naturais.

A sociedade esixe da Xunta que inicie de inmediato a tramitación do Parque Natural

Os contundentes resultados da enquisa de Sondaxe colocan a pelota no tellado da Xunta, que de continuar na súa negativa a abordar a gran demanda social estaría a confrontarse a unha case unánime maioría social que está a agardar que dunha vez inicie a agardada tramitación do Parque Natural do Monte Pindo, despois de doce anos e seis meses sen concederlle esta figura a ningún espazo natural galego, co que contravén o mandato europeo de seguir ampliando a Rede Galega de Espazos Protexidos e ten condenado ao noso País a contar con menos superficie protexida que Asturias ou Madrid, por exemplo.

A Asociación Monte Pindo vai solicitar esta mesma semana unha reunión urxente coa conselleira Ethel Vázquez, para valorar esta enquisa e instala a que publique antes de final de ano no Diario Oficial de Galicia o decreto polo que cree o Parque Natural do Monte Pindo. Despois de catro anos e de tantas promesas frustradas, ese é o único xesto que poderemos celebrar e interpretar como unha vontade inequívoca da Xunta de Galicia de atender por fin unha demanda cidadá que xa tardou demasiado. 

07/11/14

A Xunta viola 5 leis ao negarse por segunda vez a informar sobre o Monte Pindo

Sección |
O Valedor do Pobo vén de admitir a trámite e por tanto actuará novamente contra a Xunta a raíz dunha denuncia por vulneración dun total de 5 leis que a obrigan a facilitar a información medioambiental que lle soliciten.

A denuncia da Asociación Monte Pindo obedece a que o 5 de febreiro de 2014 a entidade veciñal solicitou á Xunta toda a información relativa ao Consorcio polo cal o Concello de Carnota, titular da inmensa maioría deste territorio, lle outorga a xestión do Monte Pindo, e nomeadamente os gastos que a administración autonómica ten desenvolto no espazo natural que lle comprende xestionar en virtude dese convenio. Esta solicitude é compartida polo Concello de Carnota e pola CMVMC de Caldebarcos.

Nove meses despois a solicitude segue sen ningunha resposta, o que vulnera de xeito flagrante as lexislacións galega, española e europea reguladora do dereito de acceso información de carácter mediambiental (Directiva 2003/4/CE, Ley 30/1992, Ley 38/1995, Ley 27/2006 e Lei 1/1995).

A Xunta non só incumpre senón que reincide
Esta é a segunda ocasión en que a Xunta infrinxe a súa obriga de facilitar información relativa ao Monte Pindo, o que xa motivou unha actuación anterior do Valedor do Pobo contra a Xunta, naquela altura por negarse a informar sobre o alcance do incendio que en setembro de 2013 arrasara o Monte Pindo. Aquela actuación rematara cun informe de José Julio Fernández Rodríguez, Valedor do Pobo en funcións, certificando o incumprimento da Xunta, o que porá en coñecemento do Parlamento Galego no seu informe anual mediante un comentario crítico.
Extracto do 1º informe do Valedor do Pobo
O feito de que a Xunta novamente volva infrinxir as mesmas normas demostra que existe unha clara vontade de ocultar e negar información que o pobo ten dereito a coñecer, e por tanto de vulnerar sistematicamente as súas propias leis asi coma as españolas e europeas. A Asociación Monte Pindo entende que esta actitude pode conlevar consecuencias legais.

Dossier de prensa

24/10/14

A Xunta non ve eucaliptos no Monte Pindo e culpa agora ao Nordés do incendio

Sección |
Non lles importa se desaparece o carballo anano porque "hai en Portugal"
Ana Pontón defendeu o Parque Natural (imaxe: BNG)
O Parlamento Galego debatiu, por cuarta ocasión, os devires do Olimpo Celta, tal e como estaba anunciado desde setembro. E por cuarta ocasión, demostrou o seu absoluto desinterese para con este espazo natural protexido e o seu entorno.

A batería de preguntas da parlamentaria nacionalista Ana Pontón buscou as conclusións da investigación policial sobre o incendio de setembro de 2013, dado que nunca máis nada se soubo. Preguntou pola ausencia de informes do impacto do lume, e dos plans que debería ter deseñado para reparar os danos, recuperar e xestionar o espazo natural que por Consorcio á Xunta corresponde protexer. Ana Pontón tamén trasladou á Comisión Parlamentaria a alarma veciñal pola profusión de eucaliptos no Monte Pindo despois do lume ata ameazar o único hábitat do carballo anano en Galiza, e cales son as medidas que a Xunta ten previsto poñer a andar para evitar a degradación acelerada á que se está vendo sometido o Olimpo Celta, unha vez que a Xunta bloqueou sen solución de continuidade o voluntariado veciñal, e reclamou  novamente que a Xunta fixera caso da demanda veciñal de declarar o Monte Pindo Parque Natural.

Fernández Couto é o único que non ve os eucaliptos
Tomás Fernández Couto
A parede coa que charlou Ana Pontón nesta ocasión chamouse Tomás Fernández Couto, Director Xeral de Montes da Xunta. E se ben aos seus antecesores notábaselle moito o desinterese no asunto, Fernández-Couto ademais tamén demostrou o completo descoñecemento da realidade do Monte Pindo, ao asegurar que a Xunta non vía os eucaliptos. Incluso chegou a acusar a Pontón de demagoxia por dicir o contrario. Esta especie rebrotou por doquier por procesos naturais ou pola eucaliptización deliberada que temos denunciado, xa supera os dous metros e xa non se pode eliminar de forma manual. Isto exactamente foi o que denunciamos publicamente veciños e entidades diante de media ducia de medios de comunicación de todo o estado español, e por tanto millóns de persoas si puideron ver o eucalipto desde o sofá das súas casas, pero non esta Xunta cega, xorda e muda.

Non lles importa se desaparece o carballo anano porque "hai en Portugal"
Altura actual dos
novos eucaliptos
Tampouco ten desperdicio a valoración do grao de ameaza que vive a única poboación galega do Quercus lusitanica. Segundo a Xunta, non existe tal ameaza porque -atención- o carballo anano tamén existe en Portugal. A Xunta recoñece asi que non fará absolutamente nada pola súa única poboación de Quercus lusitanica, aquela que hai só tres anos protexiu expresamente mediante a súa inclusión en grao de vulnerable no Catálogo Galego de Especies Ameazadas. Imaxinádesvos a repercusión destas afirmacións se en vez de chamarse carballo anano, se chamase lince ibérico ou oso pardo?

A culpa foi do vento
A Xunta tamén sorprende ao cambiar por terceira vez a súa hipótese sobre a autoría do incendio. A pesar de non poder facilitar un só dato do resultado das pesquisas policiais, agora Tomás Fernández Couto culpa do incendio ao vento do Nordés. Se durante o incendio culpara en exclusiva ao pirómano, e despois do mesmo culparara aos veciños, agora a culpa é do vento que case perpetuamente azouta a nosa bisbarra. Supoñemos que este cambio de postura obedece a que o vento é a única compoñente do incendio que non pode defenderse da aldraxe coma os veciños de Carnota tivemos que facer.

A Xunta non tomará ningunha medida
No tocante ás medidas específicas que se lle solicitan neste espazo natural (plan de recuperación, plan rector de uso e xestión, declaración de parque natural...) aí a Xunta si que non varía un ápice a súa postura inicial: Non facer absolutamente nada, só sentarse a ver como pasa o tempo, a ver que tal vai a recuperación natural. Non se nos ocurre peor excusa para un goberno que explicar a súa inacción ante determinada problemática con que hai que deixar pasar o tempo, sen precipitarse, sen facer previsión, sen investir cartos nin esforzos en resolver nada. Todo está ben, queimadiño como está.

O debate vén a reforzar a sensación xeralizada de que mentras a Xunta continúe en mans do PP o medio ambiente galego en xeral e o Monte Pindo en particular ocupa a última das prioridades dun goberno para o que os nosos montes naturais só interesan para criar eucaliptos destinados a incrementar a facturación dunha empresa.
Videos (4) do debate no Parlamento (cortesía do BNG)



17/10/14

O 65% de todo o patrimonio arqueolóxico coñecido no Monte Pindo descubriuse nos últimos 4 anos

Sección |
A Asociación Monte Pindo cumpre 4 anos cheos de ilusión

O 17 de outubro de 2010 reuníanse no Pindo un grupo de veciños de todas as localidades de Carnota para, por fin, comezar a traballar polo desenvolvemento do Olimpo Celta, un macizo granítico carnotán que daquela pouco máis interese xeraba que entre algúns eruditos e bastantes máis veciños e visitantes que se retaban a subilo de cando en cando. O obxectivo daquela reunión era, nin mais nin menos, crear un movemento social co obxectivo de facer deste lugar o primeiro Parque Natural da Costa da Morte, proposta que lanzara ADEGA unhas semanas antes e que acababa de ser rexeitada pola Xunta.

Catro anos despois, o Monte Pindo é moito máis coñecido en todo o mundo. Escribiuse, narrouse, filmouse máis nestes catro anos sobre os seus valores paisaxísticos, xeolóxicos, arqueolóxicos, naturais, patrimoniais e deportivos que durante os seus 350 millóns de anos de existencia. E deste inaudito interese temos que felicitarnos, modestias aparte, os centos de persoas que vos afiliástedes, as 169 entidades e empresas que nos apoiástedes, e os milleiros e milleiros de persoas que acudides, seguides e mesmo financiades as nosas actividades, sen máis contrapartida que a de facer o Monte Pindo un pouco máis grande cada día.

Ademais, estes catro anos tamén marcaron un antes e un despois no coñecemento deste espazo natural. Non só se publicou máis que nunca, senón que o 65,79% de todo o patrimonio arqueolóxico que se coñece no Monte Pindo foi descuberto nestes 4 anos por membros e colaboradores desta entidade, dando asi continuidade fluída á labor feita antes por referentes coma Xosé Barreiro Barral, Pedro Marfany, Fernando Alonso Romero, Moncho Vidal Romaní... Entre os novos achados destacan desde cerámicas, petroglifos, covas de fuxidos da Guerra Civil, lapislázuli, moedas e outros elementos medievais... unha inmensidade de patrimonio que sacamos da sombra para multiplicar o valor do Olimpo Celta, e que nos permiten hoxe confirmar a súa ocupación practicamente continuada desde o Paleolítico ata o abandono do pastoreo na última metade do pasado século.

Todo este traballo de investigación, divulgación e promoción non foi doado, interviron moitísimas persoas de xeito absolutamente altruista, dedicando o seu tempo libre e os seus recursos, por pura amizade e vocación de ir descubrindo o que este macizo aínda nos agocha, que é moito. E todo isto se fixo sen ter recibido un só euro das arcas públicas.

Cando sen cartos puidemos facer todo isto, imaxinádevos se a Xunta cumprise cos criterios de conservación que se ten marcado en materia ambiental, investise o que tería que ter investido neste espazo, e en lugar de dar a espalda aos movementos veciñais valorase, por un momento, colaborar con eles, declarar o Parque Natural do Monte Pindo para que este espazo natural e o seu contorno participe no reparto dos máis de dous millóns de euros que a Xunta destina anualmente aos parques naturais, o dotase dunha dirección e dun Plan Rector de Uso e Xestión, financiar investigacións e publicacións, excavar o Castelo de San Xurxo e a ermida de Campo de Cortes, retirar os eucaliptos e traballar pola recuperación da vexetación autóctona, mellorar e sinalizar as rutas para que nunca máis ninguén se perda, apoiar a creación de empresas ou cooperativas de turismo rural, actividades deportivas e aproveitamento substentábel dos recursos do monte para xerar quen sabe se ducias de postos de traballo, vixilar as subidas de motos e de pirómanos e, en definitiva, axudarnos a sacar o Monte Pindo do seu actual abandono, que é o menos que debe esperarse de quen ten por lei a xestión deste Olimpo Celta. Quen sabe se o incendio do pasado mes de setembro sería hoxe tan só un pesadelo.

06/10/14

Descuberto un novo petroglifo no Monte Pindo

Sección |
O símbolo parece orientarse hacia o camiño de subida
 Na mañá de onte os veciños Jordi Tato e Iván Franco, directivo da AMPPN e concelleiro de Cultura de Carnota, atoparon durante unha visita ao Olimpo Celta un petroglifo que non estaba catalogado, preto do camiño que sube desde o Fieiro.

Trátase dunha cruz extraordinariamente semellante ás presentes no propio cumio da Laxe da Moa, aínda que moito menos erosionada que aquelas probablemente pola súa orientación, e que poderían estar relacionados cos intentos de cristianización dos cultos pagáns que ata hai tempos moi recentes tiñan lugar no Olimpo Celta.

Este descubrimento ten unha gran importancia pois é a primeira vez que se encontra un símbolo destas características nun dos accesos en vez de nun lugar de culto consolidado, como é o caso da Laxe da Moa, pico Penafiel ou Cova da Xoana.

Hoxe a Asociación Monte Pindo Parque Natural notificiará ás autoridades a ubicación deste achádego para proceder á súa catalogación, incrementando asi o múltiple patrimonio arqueolóxico do Monte Pindo.

Radio Nordés entrevista a Iván Franco

25/09/14

O Monte Pindo volve ao Parlamento Galego

Sección |
É a terceira vez que se debate; as dúas ocasións anteriores a Xunta negou expresamente calquera medida de protección

Imaxes do último debate, o 10 de outubro de 2013
Se a Xunta non vai ao Monte Pindo, o Monte Pindo vai á Xunta. A cámara de representantes dos galegos e galegas debaterá novamente o devir do Olimpo Celta, e a Xunta deberá responder a unha batería de preguntas sobre o incendio de 2013 formulada polo grupo parlamentario nacionalista.

Esta vez o debate non se centrará nas posibilidades de protección do Monte Pindo, unha vez que a Xunta xa ten renunciado a desenvolver ningún tipo de protección e conservación neste espazo, senón ao abandono deste lugar despois do gravísimo incendio, máis aínda -se cabe- que o que historicamente o Olimpo Celta tiña sufrido.

A impunidade do autor material, a falta de avaliación das consecuencias desta catástrofe, a carencia total de iniciativas e recursos para a reparación dos danos e a recuperación do espazo mediante un plan de xestión, e por suposto a irrupción de eucalipto que invade xa centos de hectáreas ata ameazar á especie máis valiosa deste espazo, o carballo anano, centrarán deste xeito un debate do que estaremos pendentes para informar a toda a cidadanía galega do que está pasando e, sobre todo, do que tiña que pasar e non pasa.

Agardamos que a diferencia das dúas ocasións anteriores (1, 2) esta vez a Xunta se molle e poña na mesa cifras e propostas firmes para con este espazo. En canto coñezamos o día e a hora do debate actualizaremos esta noticia.
Á Mesa do Parlamento

Ana Belén Pontón Mondelo, María Tereixa Paz Franco e Francisco Xesús Jorquera Caselas, deputadas e deputado do Grupo Parlamentar do Bloque Nacionalista Galego (BNG), ao abeiro do disposto no Regulamento da Cámara, formulan a seguinte Pregunta para a súa resposta oral en Comisión, relativa á valoración que fai a Xunta de Galiza sobre a situación do Monte Pindo.

Cumprido un ano do inicio do incendio que arrrasou 2.000 hectáreas no Monte Pindo, a veciñanza deste concello denuncia o abandono da Xunta e ausencia de medidas tanto para a restauración deste espazo, como para evitar que unha catástrofe similar poida repetirse. De feito mesmo segundo denuncia a asociación Monte Pindo Parque Natural, existe unha nova ameaza para o monte coa substitución da vexetación autóctona polo eucalipto. Esta asociación, denuncia ademais que non lles consta que se estas actuacións estean autorizadas nin polo concello, nin pola Xunta de Galiza, nin pola comunidade de montes de Caldebarcos.

É evidente que esta actuación constitúe unha degradación dunha zona declarada LIC dentro da Rede Natura e que ven a sumarse ao desleixo e desfeita producido neste espazo. A pesar de ter requirido actuacións de recuperación deste espazo tanto o goberno galego, como o Grupo do PP no Parlamento de Galiza fixeron oídos xordos as razoábeis e lóxicas demandas realizadas.

Coa finalidade de avaliar esta situación formulamos as seguintes preguntas para a súa resposta oral en comisión:

  • Que resultados se obtiveron da investigación das causas do incendio acontecido hai un ano no concello de Carnota?
  • Que informes científicos se teñen realizado para avaliar o impacto deste incendio?
  • Ten previsto a Xunta de Galiza abandonar o seu desleixo e poñer en marcha medidas para reparar os danos producidos polo incendio do Monte Pindo?
  • Ten previsto a Xunta de Galiza a posta en marcha dun plan de recuperación deste espazo e de un plan de xestión específico? En caso afirmativo, en que prazo Que recursos se van destinar ao mesmo?
  • Que valoración ten a Xunta de Galiza do facto de estaren substituíndo vexetación autóctona por eucalipto nas zonas queimadas polo incendio producido hai un ano no Monte Pindo?

Santiago de Compostela, 12 de setembro de 2014

Asdo.: Ana Belén Pontón Mondelo
María Tereixa Paz Franco
Deputadas do G.P. do BNG
Francisco Xesús Jorquera Caselas
Portavoz do G.P. do BNG

OFICINA PARLAMENTAR
Parlamento de Galiza
Rúa do Hórreo, s/n. Tel. 0034 981 551 545
Fax. 0034 981 551 420. Fax prensa: 0034 981 551 421
gp-bng@parlamentodegalicia.es
15702 Santiago de Compostela
Galiza

15/09/14

A praga de eucalipto no Monte Pindo xa non se pode eliminar de forma manual

Sección | ,
Éxito do roteiro ao Monte Pindo coa asistencia de máis de 200 persoas que disfrutaron dunha xornada fantástica

Parte da comitiva na Laxe da Moa. Imaxe: AMPPN
A Asociación Monte Pindo Parque Natural celebra o impresionante interese que segue a espertar o Olimpo Celta mesmo despois de verse arrasado, e a curiosidade por coñecer o estado actual do macizo carnotán converteu nun auténtico éxito o roteiro co que a entidade veciñal pretendía reivindicar o cabodano da traxedia, reunindo a máis de 200 persoas de toda idade e procedencia, e espertando unha gran espectación mediática, con presenza de equipos da TVG, Antena 3, Telecinco, Sexta e Cuatro. A todos eles temos que agradecer o seu respaldo.

Imaxe: AMPPN
A serpe multicor partiu de Caldebarcos cara o Chan das Lamas por un sendeiro inédito para a nosa Asociación, e descubriu as monumentais calzadas que os nosos antergos prepararon para habilitar o acceso de animais e carros ata o Monte. Rodeada a chaira, ascendeu ata o Castelo de San Xurxo, tumba da mítica Raíña Lupa e dos seus tesouros. Logo, despois da visita de rigor ao Xigante da Mina, a comitiva atravesou as murallas do castelo Pindo Central para rematar a andaina na Laxe da Moa coas vistas máis espectaculares do sur da Costa da Morte, tras o que xantamos no Campo das Cortes e tomou un merecido descanso. O retorno, pola mesma ruta, concluiu arredor das 17:30h no fermoso lugar de Caldebarcos.

Brotes de eucalipto de varios metros de altura ameazan o único hábitat do carballo anano
Imaxe: AMPPN
Ao longo da mañá, unha delegación da Asociación Monte Pindo Parque Natural achegouse, acompañada por varios medios de comunicación interesados, ao único hábitat do carballo anano no Monte Pindo e tamén en Galiza. Nesa zona puidermos constatar a invasión total de Eucalyptus globulus, que rebrotou por doquier ameazando a supervivencia do carballo autóctono. As novas plantas xa superan en menos dun ano os dous metros de altura, polo cal, tal e como puido precisar o enxeñeiro de montes e directivo de Monte Pindo Parque Natural, Xurxo Pérez, a súa extracción manual xa non é posíbel. Tamén comprobamos as cortas de arborado queimado nas zonas baixas do monte, lugares hoxe tamén colonizados por eucaliptos.

Imaxe: AMPPN
Isto contradi por completo as últimas declaracións de Tomás Fernández-Couto, secretario xeral do Medio Rural e Montes, quen se amosou totalmente despreocupado pola situación no espazo natural protexido e mesmo asegurou que a Xunta non faría nada antes da primavera do 2015, en aras dunha suposta recuperación natural, excusa incríbel para unha desafección e un abandono deliberados que abriu as cancelas á profusión do eucalipto, que se hoxe xa non se poden retirar de forma manual, no prazo dun ou dous anos conformará unha masa forestal consolidada nun lugar de imposíbel acceso a maquinaria. E se por parte da Consellería de Medio Rural todo o que podemos saber son estas declaracións improvisadas, inconcretas, inexactas e lanzadas, sen dúbida, debidas exclusivamente ao interese mediático que xerou a nosa última denuncia, por parte da Consellería de Medio Ambiente, responsábel da conservación da natureza, non sabemos nada en absoluto. 

Ignorou todos os avisos da situación de abandono, e o Monte Pindo rematou destruído. Ignorou a alerta de escorrentías, e remataron enterrando os bancos marisqueiros. Incluso vetou as iniciativas do propio movemento veciñal que buscaban reemprazar a inacción administrativa. Agora ignora todas as alertas sobre a emerxencia ecolóxica que vivimos. Co seu silencio e abandono premeditado do Monte Pindo, a Xunta sentenza a súa biodiversidade, e nomeadamente, un dos seus maiores valores que no seu día xustificou a súa protección, o carballo anano. Neste contexto o Concello de Carnota, as Comunidades de Montes e o tecido asociativo de Carnota acordamos traballar para liquidar o Consorcio que deixa en mans da Xunta a competencia súa xestión e, polo tanto, reverter a xestión do Monte Pindo nos seus propietarios e nos movementos sociais que si están dispostos a traballar polo futuro deste espazo natural único, para acabar dunha vez co abandono ao que parecen telo condenado.

Subscribirse a: Publicacións (Atom)